براى اين‌كه به نذر مادرش عمل كرده باشد و همين صفات شوق و اشتياق او به بندگى خداوند بود كه او را مستحق مسئوليت الهى حجيت و اصطفا و برگزيدگى كرد . خداوند تبارك و تعالى مراحل رشد و تكامل مريم را چنين ترسيم مىفرمايد : إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ ما فِي بَطْنِي مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ * فَلَمَّا وَضَعَتْها قالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُها أُنْثى وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما وَضَعَتْ وَ لَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثى وَ إِنِّي سَمَّيْتُها مَرْيَمَ وَ إِنِّي أُعِيذُها بِكَ وَ ذُرِّيَّتَها مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ * فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَ أَنْبَتَها نَباتاً حَسَناً وَ كَفَّلَها زَكَرِيَّا كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً قالَ يا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ؛ « 1 » ( به ياد آوريد ) هنگامى كه همسر عمران گفت : خداوندا آن‌چه را در رحم دارم براى تو نذر كردم كه محرّر ( آزاد براى خدمت خانهء تو ) باشد از من بپذير ، كه تو شنوا و دانايى . ولى هنگامى كه او را به دنيا آورد گفت : خداوندا ! من او را دختر آوردم - و خداوند به آن‌چه او به دنيا آورده بود عالم‌تر بود - و پسر همانند دختر نيست من او را مريم ناميدم و او و فرزندانش را از شيطان رانده شده در پناه تو قرار مىدهم . خداوند او را به طرز نكويى پذيرفت و به گونه‌اى شايسته ( نهال وجودش ) را

--> ( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيات 35 - 37 .